ตอนก่อนหน้า: ได้เวลาออกเดินทางแล้ว Go go go!

New Orleans รัฐ Louisiana หรือ NOLA เป็นเมืองที่เราอยากมาตั้งแต่มาเวิคปี 2014 แล้ว เพราะอ่านเจอว่าเป็นเมืองที่มีอาหารอร่อยแตกต่างไปจากรัฐอื่นในอเมริกา เนื่องมาจากวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง สถาปัตยกรรมก็สวยสไตล์ฝรั่งเศส แถมยังเป็นบ้านเกิดของดนตรีแจ๊ส NOLA จึงได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่มีความโดดเด่นไม่เหมือนใครมากที่สุดเมืองหนึ่งของอเมริกาเลยทีเดียว

เนื่องจากเมืองเดสตินที่เราไปเวิคอยู่ไม่ไกลมากจากนิวออลีนส์ ถ้าขับรถก็ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงเท่านั้นเอง เราจึงเลือกเดินทางโดยรถบัส Greyhound เพราะออกตอนกลางคืน จะได้ไปถึงที่นู่นตอนเช้า ราคา $41.20 ความจริงมันถูกกว่านี้อีกถ้าจองล่วงหน้า เราดันมาจองตอนใกล้เดินทางแล้ว

IMG_2575.JPG
สถานี Greyhound ของ Ft. Walton, FL

สถานีเกรย์ฮาวที่ใกล้ที่สุดของเดสตินก็คือเมือง Ft. Walton โฮสเลยอาสาพามาส่งเรา ตัวสถานีนั้นเป็นอาคารเพียงแค่หนึ่งบล็อค เล็กแล้วก็ดูเก่า แถมตอนที่มาไฟก็ยังไม่ได้เปิด เพราะเรามาถึงเร็วเกินไป เลยพึ่งรู้ว่าถ้าเป็นสถานีเล็กๆ แบบนี้จะเปิดทำการและให้เข้าไปนั่งรอข้างในล่วงหน้าก่อนเวลารถมาถึงไม่นานแค่นั้น

Greyhound Bus
ในรถมันหนาวจริงๆ นะแกร หน้าสดมาก ขออภัยหากทำให้กลัว

สภาพรถมันก็เก่าอย่างที่คิดอะแหละ แถมดูทึมๆ คนแอบน่ากลัวเบาๆ แต่ยังดีที่ไวไฟแรงอยู่ทำให้การนั่งรถระยะยาวไม่แย่มากนัก อยากเตือนว่าบนรถแอร์หนาวมาก ขนาดเราใส่เสื้อกันหนาวแล้วยังแทบทนไม่ไหว ดังนั้นแนะนำให้เอาอะไรมากันหนาวด้วย เดี๋ยวจะป่วยก่อนได้เที่ยวน้า

ตามกำหนดการเราออกจาก Ft. Walton ตอน 21.30 น. มาถึงเมือง Mobile รัฐ Alabama ตอนเที่ยงคืน ต่อรถตอนตี 3 แล้วไปถึงนิวออลีนส์ตอนตีห้าครึ่ง รถก็มาถึงโมบีลตอนเที่ยงคืนตรงเวลาดี ทำให้ใจชื้นขึ้น ที่เขาร่ำลือว่าเกรย์ฮาวชอบดีเลย์คงไม่เกิดขึ้นกับเรา ถึงจะเป็นตอนกลางคืนแต่ก็มีโอกาสได้เห็นวิวของเมืองโมบีลนิดหน่อย บ้านสวยสไตล์รัฐทางใต้ เราว่าเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเลยของการเดินทางทางบก ที่เราจะได้เห็นวิถีชีวิต ได้เห็นบรรยากาศของเมืองที่เราเดินทางผ่าน

มีเวลารอต่อรถอีกตั้ง 3 ชั่วโมง ดิชั้นก็นอนเก็บแรงสิคะ จะรออะไร แต่ชีวิตการเดินทางไม่ได้สวยหรูอย่างนั้นค่ะ ตื่นมาเกือบตีสาม รถไม่มีทีท่าว่าจะมา ในสถานีก็ไม่มีบอกอะไรเกี่ยวกับรถที่จะมาช้าทั้งนั้น กระวนกระวายใจมากว่าสรุปรถยังไม่มาหรือเรานอนจนตกรถ รอจนตีสี่ทนไม่ไหว ออกไปถามพนักงานโบกรถข้างนอกว่ารถที่กำลังเข้ามาจอดใช่รถที่จะไปนิวออลีนส์ไหม เขาตอบกลับมาว่ารถไปนิวออลีนส์ออกไปแล้วนี่ เห้ยมันจะออกไปได้ไง ก็ดูอยู่ตลอด ระหว่างที่กำลังจะร้องไห้ว่าชีวิตการเดินทางกรูจะมาจบลงตรงนี้ไม่ได้ คนข้างๆ คงวงวาร ตะโกนบอกว่ารถยังไม่มา งงกับชีวิตมาก ณ จุดนั้น สรุปแล้วชั้นควรทำอย่างไร ลองเดินไปถามเจ๊ที่เค้าเตอร์อีกคนว่ารถนิวออลีนส์ไปแล้วหรือยัง เขาบอกรถจะมาตีห้าสี่สิบห้าแล้วสะบัดหน้าหายไป เหมือนเหม็นฟันที่ไม่ได้แปรงของดิชั้นมาก เลยถามน้าผู้ชายอีกคนด้วยเพื่อความมั่นใจ เขาก็บอกตีห้าสี่สิบห้า รอทั้งความเหนื่อย ความกังวล จะนอนก็นอนไม่ได้

ตีห้าสี่สิบห้ารถก็มาจริงๆ ขอบคุณพระเจ้า ไม่สิ ต้องขอบคุณน้าผู้ชาย เพราะถ้าไม่ได้ไปบอกน้าผู้ชายอีกคนที่เค้าเตอร์ไว้แต่แรกว่าจะไปนิวออลีนส์เขาก็คงไม่มาตามเรา ตอนรถมานี่ไม่รู้เรื่องเลย ไม่มีการบอกประกาศใดๆ ทั้งสิ้น เกือบขึ้นรถไป Baton Rouge (เมืองหลวงของรัฐ Louisiana) แล้วด้วยซ้ำ พอขึ้นรถได้ดิชั้นหมดสติอย่างรวดเร็วด้วยความเหนื่อยอ่อน

สะดุ้งตื่นมาอีกทีฟ้าสว่างแล้ว เห้ยมีแต่ตึกสูงๆ โผล่มาผิดที่อีกหรือเปล่าเนี่ยยย กรีดร้องแบบไม่มีเสียงอยู่ในรถ คือหัวคิดแค่ว่านิวออลีนส์บ้านต้องเกร๋ๆ สไตล์ฝรั่งเศส มีเหล็กดัดเว่อร์วัง แต่ลืมไปว่ามันก็ต้องมีโซนอื่นๆ ด้วย ย่านธุรกิจอะไรแบบนี้ 555 แล้วเขาก็ไล่ชั้นลงจากรถเพราะถึงนิวออลีนส์แล้ว เย้ นิวออลีนส์คนจรจัดเยอะมากอ่ะ อยู่เดสตินจนลืมไปแล้วว่าในอเมริกามีคนจรจัดเยอะ เพราะที่เดสตินเราแทบไม่เจอคนจรจัดเลย

เราจองที่พักไว้ที่ Atlas House อยู่บนถนน Magazine ราคาสำหรับ 2 คืนของห้อง 6 Bed Mixed Dorm อยู่ที่ $47.90 จากสถานีเกรย์ฮาวเดินมาที่วงเวียนนะ แล้วซื้อตั๋วรถราง Streetcar แบบ $3 ขึ้นได้ไม่จำกัดเที่ยว สาย St.Charles มาลงที่ถนน Melpomene (ไม่ต้องกลัวว่าจะลงไม่ถูกเพราะรถรางมันไม่ได้เร็วมาก ดูป้ายข้างทางได้สบาย คนขับคอยบอกเป็นระยะอีกด้วย หรือจะให้เขาช่วยบอกเราตอนไปถึงสถานีนั้นก็ได้จ้า) แล้วเดินย้อนลงมาที่ถนน Magazine หรือถ้ากลัวจัดจะเดินดูแผนที่แล้วลากกระเป๋าใบเท่าบ้านมาแบบเราก็ได้ แต่ไม่แนะนำเพราะมันร้อนและเหนื่อยมาก เหงื่อโทรมกาย มาถึงเจอบ้านสีเหลืองเหมือนในรูป พยายามเข้าประตูแต่เข้าไม่ได้ ลองกดกริ่งแต่ไร้สัญญาณตอบรับ สรุปกดผิดบ้าน อันนั้นไม่ใช่โฮสเทล มันตั้งอยู่ข้างกัน โฮสเทลอยู่ริมขวามือนะทุกคน

IMG_2720.JPG
บรรยากาศภายในห้อง

ที่พักค่อนข้างโอเคตามราคาที่จ่ายไป พนักงานใจดีแล้วก็ให้ความช่วยเหลือแนะนำที่ต่างๆ ได้ค่อนข้างโอเค มีแผนที่สำหรับเดินทางในนิวออลีนส์ซึ่งช่วยได้เยอะเวลานั่งรถรางหรือจะเดินไปเที่ยวไหน อาหารเช้ามีแพนเค้กให้กินขำๆ แข็งและไร้รสชาติ ต้องใส่ไซรัปไปประมาณครึ่งขวด ถึงจะอร่อยไซรัป เราชอบตรงที่มันเดินไปป้ายรถรางไม่ไกลมาก แต่ที่พักอื่นคงใกล้กว่านี้ ตอนนั้นไม่รู้อะไรเข้าสิงให้จองที่นี่

ที่ไม่ชอบคือห้องน้ำค่อนข้างเก่า เล็ก แล้วคืนสุดท้ายมีคนกลับมาจากเที่ยวกลางคืนตอนดึกมากกก ทำเสียงดังโคตร ยังไม่พออ้วกแตกในห้องด้วยเพราะเมา คือนรกที่แท้จริง อยากสาปแช่งมัน

ตอนต่อไปจะเป็นเรื่องรายละเอียดการเที่ยวแล้วววว ขอโทษที่พล่ามการเดินทางเสียนานคือรู้สึกว่ากรูต้องต่อสู้เหลือเกินกว่าจะมาถึงที่นี่ได้ จนอยากบันทึกเอาไว้ 5555

ตอนถัดไป:  เที่ยว New Orleans คนเดียว 2016 (2/3)
Advertisements